آنقدر تشنه ی دیدار تو ام

که به یک جرعه نگاه تو قناعت دارم

دل من لک زده است

گرمی دست تو را محتاجم

و دل من .....به نگاهی از دور

طفلکی می سازد

ای قدیمی ! .....ای خوب

تو مرا یاد کنی .....یا نکنی

من به یادت هستم

من صمیمانه به یادت هستم

سر مشق من اسم تو بود

اسمی مث جادوی شب

یک اسم از بر کردنی

شعر تماس دست ولب

حادثه ی ساده شدن

شکفتن تو پیش من

دفتر تب کرده ی ما

کاغذ مرد و شعر زن

وقتي خاطره هاي آدم زياد ميشه ديوار

 اتاقشون پر عکس ميشه

 اما هميشه دلت واسه اوني تنگ

 ميشه که نميتوني عکسشو به ديوار بزني.

خیلی وقته که دلم برای تو تنگ شده

قلبم از دوری تو بد جوری دلتنگ شده

بعد تو هیچ چیزی دوست داشتنی نیست

کوه غصه از دلم رفتنی نیست

حرف عشق تورو من با کی بگم

همه حرفها که آخه گفتنی نیست

آهنگ وبلاگ رو واسه تو گذاشتم

من تمنا كردم
كه تو با من باشي
تو به من گفتي
هرگز هرگز

پاسخي سخت و درشت

و مراغصه اين هرگز كشت

برای زندگی که رفت بر باد

به دار این جهان .طنابی آویز

بخند به بر لحظه ای که مرگ جاریست

رگ بی غیرت .بیهودگی را

به تیغ تیز احساسات جدا کن

برای بودنت انگیزه ای نیست

بکش و بکش ترس و رها شو

برو بر بام دلگیر سکوت

به رسم شاپرک

رقصیده بر باد

مدار این جهان .بر هیچ بر پاست

بهشت ما چه شد ؟ او نیز بر باد رفت ...

حال که دیوانه شدم می روی

      بی سر و سامانه شدم میروی

      می روی افسانه شدم میروی

      نیست کسی مونس تنهاییم

   وای به حال سر سوداییم

تشنه ی پیمانه شدم می روی

زار چو پروانه شدم می روی

یار توام یار وفا دار تو

سوخت مرا شعله ی رخسار تو

حیف که بیگانه شدم می روی

حال که دیوانه شدم می روی

      بی سر و سامانه شدم میروی

      می روی افسانه شدم میروی ...

هستي شگرف و بي بديل

چه كنم رازي شده بين من وتو

اين دلتنگي و اين دوريها

اين اشكهاي  مانده بر گونه ا

و اين بغضهاي فرو خورد در گلو

اي خوب

من تو را در لحظه ها فراموش نخواهم كرد

من تو را نه براي خواستن و رسيدن

نه براي ساعتي بودن با تو

نه براي ديدن چشمانت

 نه براي حرف زدن

من تو ر بي نهايت مي ديدم

بي نهايت تر

تو را فراتر مي ديدم

به خيال عبث ديگران  براي رسيدن به تو لبخند تلخ مي زدم

و گاه اشك مي ريختم

و تو پيوندي دير پا

كه با تو به بي كرانهها برسم

پاييز در دستان توست

بهار در چشمانت

چشمت را به چه شبيه كنم

آري مي گويي چشمانت ر نديدم

شبنم چشمهايت را نديده ام

چشمانت شبيه دريايي شگرف و ابي
و آسمان شبي پر ستاره

و مي گويي دلت را نديده ام

با دلت نبوده ام

دلت را شكسته ام

زخمي بر دلت زده ام

مي دنم غمهاي بزرگي بر دلت

تنهايي دلت

چگونه بگويم دلت به بزرگي وسعت طلوع زمين

 دلت چون خورشيد تپنده در آسمان وجودت

مي گويي دستانت نگرفتهام

تا مهرباني اش و دردهايش را ببينم

در همه اين لحظه ها با تو بوده ام

چه بگويم

چه رازي نهفته در بين من و تو

و چه كبوترهايي كه دلم امروز بسويت پرواز كردند

و تو مي گويي دلم با دل تو همرنگ نيست

چگونه بگويم كه دلم براي توست

فقط براي تو

تا آنجا كه دلم مي تپد

تو مي خواهي در عبور لحظه ها مرا به فراموشي بسپاري

اما من تو را بين كاغذ هاي خاطرات

و بين هياهوي

و بين اين سكوت وخاموشي

بين اشكهاي دل سوخته

در دل وروح خو دارم

باز باور نداري